Wojna koreańska, która wybuchła 25. czerwca 1950 roku
między zwolennikami USA i ZSRR, pochłonęła ponad trzy mln istnień.
Po nadejściu Zimnej Wojny,
zwaśnione strony zaczęły wysyłać do siebie kolejne zastępy szpiegów.
Film opowiada o misji szpiega kryptonim "Czarna Wenus” z lat '90.
Imiona oraz niektóre wydarzenia zostały zmienione.
UMIERA KIM IL-SUNG
PÓŁNOC WYSTĘPUJE Z UKŁADU
SZPIEG
W odpowiedzi na apel Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej,
Korea Północna wycofała się dziś
z Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej.
Przedstawiciele Korei Południowej oraz USA zwołali walne zebranie,
celem omówienia dalszych kroków. Kryzys na półwyspie pogłębia się.
- Łapać gol! - Ej. Ej!
Co jest?!
Puszczajcie mnie!
- O co chodzi? - Hwang Byung-chul?
Nie ruszaj się!
A kto pyta?
Pracuję w Narodowej Służbie Wywiadowczej. Pójdzie pan ze mną.
- Czego ode mnie chcecie?! - Trzymaj go!
W styczniu 1992 roku, zwrócił się do mnie agent wywiadu.
Twierdził, że powstrzymanie Północy było jedynym ratunkiem dla Korei.
Tak właśnie zostałem szpiegiem.
Musiałem stać się innym człowiekiem.
Uzależniłem się od alkoholu i hazardu.
Moje dawne życie musiało odejść w niepamięć.
Dziesięć tysięcy.
Zapożyczyłem się u kolegów z wojska, rzekomo by założyć interes.
Dawniej nigdy nie piłeś. Co się z tobą stało?
I dlaczego zwolniłeś się z agencji?
Migiem zostałbyś podpułkownikiem.
Ty sobie awansuj. Ja wolę być prezesem!
Wielkie dzięki.
Zadłużałem się, u kogo tylko mogłem,
i straciłem wszelką zdolność kredytową.
Wszystko, by zmylić szpiegów z Północy i zmienić swe życie.
To była moja pierwsza misja.
Dzięki.
Druga polegała na wywiezieniu z Północy fizyka Kim Jang-hyuka,
znającego kulisy tamtejszego programu atomowego.
MARZEC 1993, POKÓJ PRZESŁUCHAŃ W KWATERZE WYWIADU
Co to wszystko ma znaczyć?
Siądźmy.
Panie Hwang Byung-chul.
Jak pan wie, borykamy się z nie lada kryzysem z winy naszego sąsiada.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Panu być może nie.
Co innego profesorowi Kim Jang-hyukowi.
Nieraz odwiedzał z tego powodu Pjongjang.
Dobrze, ale...
co ma z tym wspólnego mój znajomy?
Zdawał pan sobie sprawę, że to wrogi szpieg?
Nawet jeśli nie,
możemy pana deportować za to, że was razem zatrzymano.
W skrajnym przypadku może pan być nawet osądzony jako zdrajca.
Nie wierzę własnym uszom.
To... co mogę w takim razie zrobić?
Przepraszam, że oderwałem pana od obowiązków.
Co ty mówisz? Nie przegapiłbym tego za żadne skarby.
Przyjechałem na sympozjum, ale też do ciebie.
Bardzo dziękuję. Chodźmy.
Witamy na sympozjum promującym pokój oraz współpracę międzynarodową.
Prosimy gości o zajęcie miejsc.
- Profesorze? - Tak?
Chcę panu przedstawić pewną bardzo ważną osobę.
W gotowości. Zamykajcie okna.
Ogłoszono alarm pożarowy.
Prosimy o udanie się do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego.
Tak, jestem fizykiem jądrowym.
Jednak pracuję na chińskim uniwersytecie.
Nie znam zamiarów Pjongjangu.
Fizyk jądrowy, który odwiedził w tym roku Północ aż 26 razy...
nie wie nic o tamtejszym programie? Dość niewiarygodne.
Lepiej już pójdę.
Zaraz zaczyna się sympozjum.
Nie musi pan być na nim obecny.
Właściwie zorganizowano je tylko po to, by pana wywabić.
Proszę wypić.
Z tego, co wiem, pańska pensja wynosi 45 dolarów miesięcznie.
Możemy zaoferować znacznie więcej - w zamian za współpracę.
Jestem gotów w tej chwili wręczyć panu sto tysięcy.
Równowartość dwustu lat pracy...
Nie kryję, że to kuszące, ale nie zdradzę panu czegoś, czego nie wiem.
Żona ponoć martwi się o zapewnienie państwa dzieciom wykształcenia.
Z tym także moglibyśmy pomóc.
Wsparcie dla dzieci lub sto tysięcy? Każe mi pan wybierać?
Sto tysięcy oraz lepsza przyszłość dla dzieci. Dwa w jednym.
Program został wznowiony po rozpadzie Bloku Wschodniego.
Badania są prowadzone w Pjongsong
przez kadrę Uniwersytetu Kim Chaeka.
Minęły już cztery lata.
Pyta mnie pan, czy Północ chce pozyskać broń jądrową?
Nie ma takiej potrzeby.
Pozyskała ją już dawno temu.
Twierdzi pan... że Północ posiada broń nuklearną?
Prawda na ten temat jest owiana tajemnicą.
Znają ją jedynie najwyżej postawieni agenci Biura 131.
Niby chodzi im o energię, ale skoro wzbogacają pluton, to kwestia czasu.
Twoja misja...
to przeniknięcie do władz Północy i ustalenie ich zamiarów.
Wydział Komisji Handlu w Pekinie.
Przewodzi nim Ri Myong-un.
Absolwent Uniwersytetu Kim II-Sunga, nadzorujący kupno obcych walut.
Jako cywil, nie ma stopnia wojskowego.
Ma jednak niebywałe wpływy.
To jedyny człowiek w naszym zasięgu z prywatnego otoczenia Kim Jong-Ila.
Zbliżycie się do niego, podając się za przedsiębiorcę.
Tylko dwie osoby prócz mnie znają twoją prawdziwą tożsamość.
Czeka cię... samotna bitwa.
Mogę spytać, kim są te osoby?
Ja, szef wywiadu, oraz...
ty sam.
Za to, byśmy po upadku Pjongjangu spotkali się nad rzeką Taedong.
Przeniknąć do Komisji Handlu oraz do elit Korei Północnej.
Zdobyć informacje o broni jądrowej.
Przydzielony kryptonim: Czarna Wenus.
MARZEC 1995, RYNEK W PEKINIE
Straciłem już w Pekinie i Dangdongu wielu dobrych ludzi.
Część wywieziono na Północ, część - zabito z zimną krwią.
Musicie być bezbłędni.
Jedno złe spojrzenie, ubiór lub manieryzm, a od razu zwęszą podstęp.
Jesteś z Południowego Gyeongsang?
Zapraszam, zapraszam!
Nigdzie indziej nie znajdzie pan takiego towaru!
Niełatwo było to wszystko zdobyć!
Niech pan tylko naciśnie na spust, to zaraz zrozumie pan, dlaczego!
Stul dziób, bo zginiesz!
A jakby tego było mało, ma też drugi tryb!
Zamorduję was, brudni kapitaliści!
I co?
Hisashi Kiyohara, obywatel Japonii.
Prawdopodobnie jedyna furtka do Komisji Handlu.
Mamy jakichś łączników w Pekinie?
Nasi agenci wskazali jego.
Z pochodzenia Chińczyk, więc dobrze zna tamten rejon.
Mówią mu "Doktor Jang”. Ma dobre stosunki z Północą,
ale ponieważ robi to dla zysku, nie ufa mu żadna ze stron.
Czyli jedyny sposób to uczepić się Kiyohary?
To już zależy od was.
A może woda mineralna z góry Sindok?
Pełno w niej jonów i aminokwasów! Bardzo zdrowa!
Jak ci zaraz...
Myślisz, że spędziłem w Pekinie trzy miesiące,
by wrócić z jakimiś zabawkami?
Kupiłbyś to swojemu dziecku? Kogo ty próbujesz wykiwać?
Zabawki sprzedadzą się wszędzie. W Pjongjangu są już nie do dostania!
Na łeb upadłeś?
Załatw mi coś, co będę mógł sprzedać jako północne! Wozy albo papierosy!
Dobrze, załatwię.
Kup pan ode mnie te zabawki, to umowa stoi.
Niech cię diabli...
Ile już wychlałeś na mój rachunek?
Słuchaj, Kiyohara.
Mam dość. Odwal się.
Nie, zaraz! Zaraz!
Dobry, panie Kim.
Ma pan kontakt jeszcze do kogoś? Zaraz mnie szlag trafi.
Nikt nie ma towaru z Korei Północnej. To same płotki.
Nic się z nimi nie zarobi. Tylko jakieś grosze.
Na ulicach śmierdzi, a żarcie jest okropne. Cholery można dostać.
Wie pan, jak jest.
Forsy mi nie brak! Chcę się wkupić na tę imprezę,
tylko jakoś nikt nie sprzedaje biletów!
Proszę to.
Kupuję coś, oddzwonię później.
Nowy markowy Rolex.
Towar pierwsza klasa!
HOTEL MILLENIUM W PEKINIE
Ledwo żyję. Cały dzień przeglądałem próbki towarów.
Tak. Nie, co pan mówi?
Nie wierzy pan, że przyjechałem tu do roboty?
Na razie ciągle się zastanawiam. Jak nie wyjdzie, to wrócę.
Hongkong oddają za parę lat.
- Spróbuję sił tam. - Ile to jeszcze zajmie?
- Góra kilka tygodni. - Tygodni?
- To wykonalne? - Jasna sprawa.
Jeśli kogoś pan znajdzie, proszę o kontakt. Jestem pod telefonem.
- W porządku. - To do usłyszenia.
Tylko tym razem załatw to jak należy, co?
- Gdy myślę o tamtym balecie... - Szefie?
- Niech się pan nie przejmuje. - Dobrze, dobrze.
No to do usłyszenia.
Powodzenia!
Już od pół roku usiłuję przeniknąć do Komisji Prez pana Kiyoharę.
Jak dotąd - bezskutecznie.
Ale dziś założyli mi podsłuch w pokoju.
Przesunęli też włosy, które zostawiłem.
To dowód, że kierownictwo Partii już się o mnie dowiedziało.
O agencie wywiadu, który wziął się za biznes.
Nadszedł czas zarzucić przynętę na tych pazernych drani z Północy.
PORT W INCZON, CZWARTA PRZYSTAŃ
Jest chiński nowy rok, więc mamy braki.
Po równo orzechów włoskich i jujuby. Za 400 tysięcy.
Z Korei Północnej. Przefaksuję wam zamówienie.
Tak.
Czy to wiadomości? Chciałbym złożyć doniesienie.
Towary przemycane do kraju miały rzekomo pochodzić z Korei Północnej.
Chińskie produkty, oznaczane jako północnokoreańskie, trafiały...
Czy to koreańskie kimchi?
Tak, sami robiliśmy.
Tak, mówi prezes. "Dzień dobry”?
A co w nim dobrego? Nie widzieliście wiadomości?
Wysłaliście nam chiński towar! Władze zatrzymały cały transport!
Zbankrutuję! "Dzień dobry”?!
Przykro nam.
Gdy tylko otrzymamy płatność, przyślemy północnokoreański towar.
Oszalała pani?!
Nic nie zapłacę! Ta dostawa nam się należy!
Ale...
- Co mówił? - Co my zrobimy?
Jeśli nie opłacimy chińskich dostawców, przecież na nas doniosą.
SAMODZIELNOŚĆ NADE WSZYSTKO
Tylko dobrze przeliczcie!
- Stać! - A to kto?
- Brać ich! - Panowie!
Zapłacimy!
- Idziesz z nami! - Wszystko zapłacimy!
SIEDZIBA KOMISJI HANDLU W PEKINIE
Tak. Tak!
Tak zrobimy, towarzyszu.
Piongjang?
Bratanek towarzysza Jang Sung-teka
sprzedał Południu chińskie orzechy, oznaczone jako nasze.
Oszustwo się wydało i złapała go chińska policja.
Co na to Partia?
Pytali, dlaczego nic nie wiemy, gdy cały Pekin wie od trzech godzin.
Mamy załatwić sprawę szybko, nim narazimy Partię na szwank.
- Ile by nas to kosztowało? - Ćwierć miliona dolarów.
A ile mamy?
Jeśli zbierzemy wszystko, najwyżej sto tysięcy.
Możemy wziąć pożyczkę?
W takim razie... trzeba się zwrócić do dyrektora.
Arsenał jądrowy na Północy stanowiłby poważne zagrożenie.
Pociski przetestowane w zeszłym roku mogą pokonać aż tysiąc kilometrów.
Jeśli powstanie głowica jądrowa,
Japonia znajdzie się w możliwej strefie rażenia.
Rząd Stanów Zjednoczonych zajął następujące stanowisko...
- Tak? - Pan Park Suk-jung?
Mówi dyrektor Komisji Handlu Koreańskiej Republiki Ludowej.
Chciałbym się spotkać.
W tej chwili? Dobrze, tylko gdzie?
Niech pan wyjdzie przed swój hotel. Przyślę samochód.
Zmieniam miejsce. Proszę wyjść tyłem.
Proszę skręcić w lewo i przejść przez bramę na targ.
Won.
Niech pan wyjdzie tylną bramą.
Uważaj pan!
Proszę skręcić w prawo. Za rogiem zobaczy pan wejście na osiedle.
Niech pan idzie na wprost.
Przy wyjściu jest restauracja Koryo. Czekam na miejscu.
Nie ma ogona.
Przeszukamy pana.
Ejże!
Pan jest naszym gościem. Co wy wyprawiacie?
W ostatnich latach szpiedzy napsuli nam dużo krwi.
Towarzysze są przewrażliwieni.
Pewnie pana wystraszyli.
Nie ma sprawy. Kto szuka miodu, czasem dostaje żądłem.
Doceniam pański zapał.
Chodźmy.
Nie zwykłem o sobie opowiadać.
Jestem zwykłym człowiekiem. Proszę mi mówić "dyrektorze RP".
A ja jestem Park Suk-jung ze spółki Seoul Trading.
To nasze pierwsze spotkanie, ale czy także ostatnie?
Tego jeszcze nie wiem.
Dla takich niewiadomych warto żyć!
Niech pan mówi otwarcie.
Nim przejdziemy do interesów...
proszę powiedzieć, czy pomógłby pan towarzyszowi Jangowi.
A, tak! Widziałem reportaż.
Zatrzymała go policja, prawda? Tak, w porządku.
- Chętnie wesprę rodaka w potrzebie. - Dobrze.
Wygląda na to, że się rozumiemy. Przejdę zatem do rzeczy.
Zadam panu tylko trzy pytania.
Pracował pan w służbach bezpieczeństwa?
Tak, konkretniej w wywiadzie.
I przed zwolnieniem nabawił się pan długów?
Jak to z pieniędzmi. Nikt nie pojmie, jak szybko potrafią zniknąć.
Zaskoczył mnie pan.
Czyżby zaznajomili pana z tekstami Marksa?
Przepraszam, źle przełknąłem.
Zatem - drugie pytanie.
Co chce pan od nas kupić?
Grunt by było zyskowne. Pieniądze nie śmierdzą.
Ostatnie pytanie.
Zdradziłby nam pan sekrety na temat Południa?
Dotąd za panem nadążałem, ale teraz się zgubiłem.
Pytanie pozostaje.
Chodzi o tajemnice państwowe?
Wystarczy, że podzieli się pan tym, co wie.
Chodzi tylko o dowód dobrej woli, nic więcej.
- A ja mogę o coś spytać? - Proszę.
Spotkaliśmy się tutaj robić interesy, czy politykę?
Wierzę, że ktoś wydalony z wojska mógł zostać przedsiębiorcą.
Jednak trudniej przekonać Partię.
Rozumiem, co pan mówi.
Ale wcale mnie nie wydalono. To ja sam się zwolniłem.
Miejmy jasność.
Niełatwo będzie go podejść. Trzymał emocje na wodzy
i bardzo starannie dobierał słowa. Wydaje się, że ma żelazną wolę.
To zamówione akta.
Domyślam się, że zna je każdy oficer. Nawet nie są utajnione.
Na pewno im wystarczą?
Chciał, żebym był z nim szczery.
Macie.
To tak staranna podróbka, że nawet spece z Rolexa daliby się nabrać.
Noście go wszędzie.
Pamiętajcie wybrać coś, co da wam powód, by odwiedzić Koreę Północną.
Coś powstającego blisko reaktora Jongbjon i wymagającego inspekcji.
Na przykład rudy cynku albo żelaza.
Zobaczę, co mi powiedzą i zacznę ich urabiać po swojemu.
I czy już nie pora czegoś nagrać?
Technikom potrzebny jakiś wzorcowy materiał.
Witam panów.
Ćwierć miliona, które pożyczył Jang,
i dziesięć tysięcy na przekupienie władz.
W sumie: 260.
A to akta, o które pan prosił.
Poznajcie się panowie. To Jong Moo-taek z Komisji.
Miło mi. Park Suk-jung, Seoul Trading.
Jong Moo-taek.
Zatem już nie przeszkadzam.
"Kongresmen Kim Sangiae prowadzi podwójne życie.
Drugie - z aktorką An Su-jin".
- Co to ma być? - Właśnie pan przeczytał.
Pytam, czy to prawda.
Kiedyś na pewno, ale teraz - kto to wie.
An Su-jin... Nie domyśliłbym się.
Wolelibyśmy coś innego. Jakieś dokumenty lub zdjęcia satelitarne.
To nas nie ciekawi.
Mówiłem już pana koledze, że odszedłem z wywiadu dawno temu.
Zostawiłem to, niech pan zrozumie.
Pracuję dla Agencji Bezpieczeństwa nie dla Komisji Handlu.
Nie zależy mi więc na tym samym, co towarzyszowi Riemu.
Na czym zależy panu?
- Tylko na pieniądzach? - Pewnie, że tak!
Za nimi jechałem z tak daleka!
W interesach!
To darujmy sobie handel towarami.
Niech pan sprzedaje tajemnice państwowe. Cena nie byłaby stała.
Za najpilniej strzeżone sekrety dałbym nawet trzysta tysięcy.
Ile razy mam wam powtarzać? Słuchaj pan!
Odszedłem z wojska i przyjechałem tu, żeby utrzymać rodzinę,
ale przez 20 lat uczono mnie, że komuniści to gnidy.
Do dziś brzydzę się tego słowa. Na litość boską.
Chcecie zrobić ze mnie szpiega?
Nie patrz tak na mnie. Brzydzisz się pieniędzy?
Czyli wcale nie chcesz zarobić.
Rzecz jasna, decyzja należy do Partii...
ale moim zdaniem ta współpraca nie ma wielkiej przyszłości.
Nie, to nie! Chrzanię taki interes.
Zarobię sobie gdzie indziej!
Wiedziałem, że północnym nie można ufać.
Wyszedł pan tak bez pożegnania?
Zgrywa się pan? Co to za ciuciubabka?
Słyszę, że się pan gniewa. Zjedlibyśmy kolację?
Pal sześć kolację, nie jestem głodny.
Dalej nocuje pan w Millenium?
Po co pytać, skoro pan wie? Zresztą zaraz wyjeżdżam.
Zatem muszę się śpieszyć.
Spotkajmy się za pół godziny w restauracji Sky Lounge.
Przechowałby mi pan?
- Pana godność? - Park.
Przeszukamy pana.
- Towarzyszu. - To kwestia bezpieczeństwa.
Cóż.
Przepraszam pana.
Ładne babki zatrudniacie!
Proszę usiąść.
Nie, dziękuję bardzo.
Przepraszam, ale nie piję.
Już w wojsku miał pan kłopot z alkoholem.
Kpi pan z nas?
Nie kpię, skądże znowu.
To prawda, że kiedyś dużo piłem, ale udało mi się rzucić.
Raczej ja naleję panu.
Wypada, żeby pan także się napił.
W przeciwnym razie przyjmiemy to jako odmowę.
Północni Koreańczycy nie zaufają nikomu, kto się z nimi nie napije!
To nie tak, że nie mam ochoty.
Naprawdę muszę tłumaczyć?
Prawda jest taka, że przez alkohol straciłem ojca.
Na jego pogrzebie matka ścisnęła mnie za rękę i poprosiła...
"Przestań tyle pić".
Teraz sprzedajesz do kielicha dzieje swojej rodziny?
Jednak jesteś kapitalistą do szpiku kości.
Słucham? Coś ty powiedział?
Sprzedaję swoją rodzinę? Za kogo się masz, gówniarzu?
Ile ty masz lat, komuchu jeden?
A może to nauczy cię manier?!
Patrzcie go, co za świr!
Dalej, gnoju, wal! Kto cię niby tak wychował?!
Towarzyszu, wszyscy jedziemy na tym samym wózku.
Nie wypada nim bujać, bo się wywrócimy.
Czy chcemy się rozbić?
Zresztą pan Park ma rację. Należy uszanować wolę rodziców.
- Stanowi pan wzór. - Przepraszam najmocniej.
Zwykle mnie tak nie ponosi.
Rety, mam całą gorącą twarz.
Pójdę się przewietrzyć. Przepraszam panów.
Towarzyszu...
nie chcesz pieniędzy?
Przeproś pana Parka i wyjdź.
Do 9:10.
Kombinuje.
- Chcę odebrać torbę. - Pan Park.
- Proszę. - Dziękuję.
Proszę pana.
Coś długo pana nie było. Brać go.
Łapy precz, kanalie!
Kiedy się odczepisz, co? Przestaniecie mnie wreszcie macać?
Pan dyrektor odpowiada za handel, ja - za bezpieczeństwo narodowe.
- Przeszukać? - Że co?!
Puszczać mnie, gnidy! Nie będę z wami pracował!
Komuchy zasrane! Dzwońcie na policję!
Ratunku!
- Rolex? - Co to ma znaczyć?!
Towarzyszu.
Mam tylko na uwadze powodzenie rewolucji.
Ależ wiem.
I bardzo się przykładasz. Ale jest z tym jeden kłopot.
Partia rozkazała przyjąć go jak gościa.
Idź.
Rety, czy to prawdziwy Rolex?
Kto to widział rzucać takimi skarbami?
Panie Park...
- Kupił pan trzy sztuki? - No cóż...
Zgodnie z rozkazem wielkiego Kim Jong-Ila,
oferujemy panu Park Suk-jungowi, naszemu czcigodnemu gościowi,
najszczersze wyrazy uznania!
Rety, dziękuję bardzo.
Co do papierosów i samochodów,
nasze przedsiębiorstwa od dawna kupują je w Chinach i Japonii,
a następnie sprzedają je za granicą jako wyroby północnokoreańskie.
To bezsens z nimi konkurować.
A i zysk nie za duży.
Taka współpraca mija się z celem.
Mógłby pan zaproponować jakiś inny towar?
Moglibyśmy także importować rudy cynku lub żelaza.
Szczerze mówiąc, bardziej niż import towarów...
interesowałaby nas długoterminowa współpraca.
Na której skorzystałyby obie strony.
Współpraca z południowymi firmami?
Tak, w rzeczy samej.
Całe mnóstwo firm chciałoby wejść na wasz rynek.
Żadnych koncernów. Taka jest wola wielkiego Kim Jong-lla.
Ale... skoro koncerny odpadają, co nam zostaje?
Właśnie do tego pana potrzebujemy.
Jak pan wspominał, lata spędzone w kapitalizmie
nauczyły pana, jak obracać się w tym systemie.
Jeśli złoży pan dobrą ofertę,
będziemy nawet skłonni podpisać umowę na wyłączność.
Jeżdżę do Chin, odkąd władzę objął Jiang Zemin.
Zmienił wiele przez te dwa lata.
To efekty skutecznych reform!
Zabytek ten znaleziono w grobowcu Dynastii Koryo.
Liczyliśmy, że wyręczyłby nas pan...
w upłynnieniu go na Południu.
Nie, nie jest prawdziwa.
Nie ma zupełnie żadnej wartości. Ale to podejrzane.
Skoro dostał ją pan od Północnych, powinna być autentyczna.
Ile bym za to dostał?
Za autentyk... nawet pół miliona.
Jeśli dostaną taką kwotę, pomyślą, że mam plecy.
A jeśli nie, mogą wycofać ofertę.
Chyba was sprawdzają.
To żadna tajemnica,
że agenci wywożą antyki z kraju, a forsa trafia do kasy Kim Jong-Ila.
Prawdziwą wazę chcieliby sprzedać za gotówkę.
Skoro nie chcą, to musi być sprawdzian.
Jaki macie plan?
Naprawdę moglibyśmy kręcić reklamy na Północy?
Prezydent już dał nam zielone światło.
Brakuje tylko zgody CIA.
Gdyby pozwolili wam wjechać do kraju z kamerą,
sfilmowanie ich obiektów jądrowych byłoby tylko kwestią czasu.
Moglibyśmy przyjrzeć się wrogowi z bliska.
Reklama byłaby jak koń trojański, z którym wjechalibyśmy za mury.
Wciąż potrzebujemy aprobaty Ministerstwa Unifikacji.
Ten koń musi być naprawdę dobry.
Han Chang-ju, lat 43. 15 lat doświadczenia w agencji reklamowej.
Dziś jest niezależny i od dawna marzy o kręceniu reklam na Północy.
Zaczynałem w studiu Cheil.
Kojarzą panowie spot dla Coca-Coli z Shim Hie-jin przy barze? To mój.
Ale dziś gwiazda nie wystarczy.
Proszę to sobie wyobrazić: szczyt góry Pektu...
Opozycyjna Partia Demokratyczna wygrała wybory samorządowe.
Natomiast dzięki powrotowi Kim Dae-junga do polityki...
Dzień dobry.
Wprowadziłem się obok, więc przyszedłem z ciastem.
- Dziękuję bardzo. - Kto to?
Pan to nasz nowy sąsiad.
A to - mój mąż.
Miło mi. Będziemy się widywali.
Dziękuję, mnie też.
W tej branży trzeba przekraczać granice.
Gdyby się udało...
Dzięki, wygląda pysznie.
...trąbiliby o mnie w całym kraju!
Ale to na nic. Nie można się dostać na Północ.
Tylko wyrzucam pieniądze w błoto.
A to dopiero.
Szkoda, że nie poznałem cię parę lat temu.
Nie mów mi, że handlujesz z Północą?
A co powiedziałbyś na współpracę?
Przecież ja guzik wiem o reklamie. Jak to sobie wyobrażasz?
A co tu wiedzieć? Wystarczy produkt, aktor, plener i kamera.
Zdaj się na mnie, robię to od lat.
To jak?
Kim Dae-jung liczy na kolejny sukces w kwietniowych wyborach,
jednak rządząca partia przysięgła zatrzymać natarcie opozycji.
Dziękuję.
Myślisz, że ułatwiliby nam interesy?
Nie wiem. Niewiele wiem o polityce.
Zaczniemy się martwić, gdy uda nam się ta prezentacja w Pekinie.
Masz rację. Znowu się zagalopowałem.
Aby bronić suwerenności naszego państwa...
SZEF WYWIADU
Panie Choi.
Dlaczego Kim Dae-jung ma coraz wyższe notowania?
Sądzimy, że to tylko przejściowe wahania.
Przejściowe?
Bo mnie zdaje się, że cały kraj oszalał na punkcie komunizmu.
Działania za granicą są ważne, ale bardziej liczy się ojczyzna.
Pozwolimy, by wróg hipnotyzował naszych rodaków?
Sądzicie, że jeśli ten trend utrzyma się aż do wyborów prezydenckich,
któryś z nas zachowa stołek?
Powiem to wprost, panie Choi.
Trzeba ukrócić tę manię na Kim Dae-junga.
Zdusić ją.
KLUB NOCNY POD HOTELEM MILLENIUM W PEKINIE
Uważaj pan!
Dzień dobry, panie kierowniku!
I pan dyrektor! Jak się pan miewa?
Miło was widzieć.
A jak nam się nadgarstki błyszczą!
Wystarczy wynajmować lokalizacje.
To dziesięć razy bardziej dochodowe od handlu.
Same zyski, zero strat!
Oferta istotnie jest ciekawa...
Co jest? Partia dalej ma wątpliwości?
Dziwi się jej pan?
Reklamy, ucieleśnienie podłego kapitalizmu,
kręcone na terenie Republiki?
Bzdura.
Więcej wiary, panie Jong! Jesteśmy w jednej drużynie!
Towarzysze, a może idźcie potańczyć?
Reklamy to dopiero początek, dyrektorze.
Utorowałyby drogę dla turystyki i jeszcze większych zysków.
Będę z panem szczery, panie Park.
Nie możemy sami podjąć takiej decyzji.
Muszę pojechać do Pjongjangu.
Przedstawię propozycję... i odezwę się za trzy dni.
- Zaczeka pan? - No jasne, że zaczekam!
Czym są trzy dni wobec dziewięciu miesięcy?
To też dla pana. Pieniądze ze sprzedaży antyku.
Niech pan powie.
Dał mi pan fałszywkę w zamian za fałszywy zegarek, prawda?
Kupiłem panu trochę leków, których nie ma na Północy.
Odezwę się wkrótce.
LINIA DEMARKACYJNA
Moranbong, odbiór! Zajmijcie pozycje w sektorze MDL 134.
Wiechaliśmy do Panmundżzon. Zmierzamy w stronę MUL 134.
Rozproszcie się i jedźcie na Wzgórze 312.
Zameldujcie się z miejsca!
Ruszać się! Na pozycje!
Szykować się!
Ładuj!
PIĄTY KWIETNIA 1996
Dziś o 1:25, 260 żołnierzy Korei Północnej
ostrzelała z moździerzy fragment strefy zdemilitaryzowanej.
W odpowiedzi na prowokację,
siły USA ogłosiły stan gotowości i oczekują dalszych aktów agresji.
Rząd koreański zarządził pełną mobilizację sił zbrojnych...
Poziom gotowości bojowej podniesiono z poziomu trzeciego do drugiego.
To pierwszy taki przypadek od 1982 roku.
Jawne pogwałcenie rozejmu z 1953 roku
spotkało się z mocną krytyką ze strony ONZ.
Mówi dyrektor Choi.
Szefie. Co jest grane pod Panmundżom?
A jak myślisz? Komuchy znowu do nas prują.
Na szczęście żadnych grzybów atomowych.
Myślałem, że dobiłeś targu. Gdzie kolejne meldunki?
Ja też ciągle czekam. Dlatego pytam o Panmundżom.
Możliwe, że to przekreśli umowę.
Naciskajcie dalej. Więcej wiary w rodaków.
Aż nasze czołgi staną pod Pałacem Kumsusan.
Kim Dae-jung poniósł sromotną klęskę w ostatnich wyborach.
Zdaniem analityków, prowokacje Północy
miały duży wpływ na decyzję wyborców.
Widzi pan? Czasem trzeba chwycić lud za serca, by zagłosował jak trzeba.
Dobra robota.
Partia rządząca jest bardzo zadowolona z wyniku wyborów.
Dopilnujcie tylko, by nic nie wyciekło.
Dobrze.
21 KWIETNIA 1996, HOTEL MILLENIUM
RZĄD WYSYŁA MĄKĘ NA PÓŁNOC
Rząd... przez Chiny...
TAJEMNICZA ŚMIERĆ KOREANO-CHIŃCZYKA
Ogarnęło mnie dziwne uczucie.
Zupełnie, jakby Pjongjang i Seul w ogóle nie oglądały się na Pekin.
Dlaczego Doktor Jang spotkał się z dyrektorem Ri?
Czy jego śmierć miała coś wspólnego z akcją Północy?
- Tak? - Panie Park.
Tu Pjongjang.
Pan dyrektor Ri! Stęskniłem się!
- Przepraszam za tę zwłokę. - Nie ma sprawy.
- Jak tam sprawa reklam? - Właśnie...
Musi pan przyjechać do stolicy.
Słucham? Do Pjongjangu?
Wielki przywódca Kim Jong-il...
chce się z panem spotkać.
27 KWIETNIA 1996, LOTNISKO SUNAN
WILLA NR 32
Chodźmy.
Musimy pana zbadać, nim dopuścimy pana do przywódcy Republiki.
Gdyby zaraził go pan jakąś chorobą, rozpętałby się kryzys dyplomatyczny.
Przy okazji lepiej pozna pan swój stan zdrowia.
Zaczeka pan tutaj, aż otrzymamy wyniki.
I... jeszcze jedno.
Mamy przerwy w dostawie energii. Może zgasnąć światło.
27 kwietnia 1996.
Jong Moo-taek, kierownik sekcji Wydziału Bezpieczeństwa KRLD,
przesłucha Park Suk-junga z Korei Południowej.
Pańska godność i miejsce pracy?
Godność i miejsce pracy.
Jestem... Park Suk-jung.
Południowokoreańska Służba Wywiadowcza...
Może pan się ubrać i wyjść.
Dobrze się spało?
To rutynowa procedura, proszę nie brać tego do siebie.
W przypadku waszego zdemaskowania lub pojmania,
rząd i agencja wszystkiego się wyprą.
Jeżeli do tego dojdzie...
zdecydujcie sami.
Skręcamy w dziewiątkę.
Baczność!
Podaj nazwę swego wydziału i rangę w wywiadzie.
Jednostka A23, oficer.
Z jakiego powodu przyjechałeś do Pjongjangu?
- Z rozkazu przełożonego. - Ach, tak?
A kim jest ów przełożony? Powiesz mi?
Od początku cię nie lubiłem.
Nieudany oficer wywiadu z kompleksami...
który uległ pokusom kapitalizmu.
Brzmi...
jak dość naciągana historia, nie uważasz?
Ostrzegam cię po raz ostatni.
Jeśli ten pomysł z reklamami skrywa jakieś drugie dno...
ucierpisz nie tylko ty, ale i wszyscy twoi bliscy.
Przełożony?
A komu służy człowiek interesu?
Tylko i wyłącznie pieniądzowi!
Baczność! Przejście!
Zdjąć płaszcz.
Proszę nie spoglądać Przywódcy w oczy,
tylko skupić wzrok na drugim guziku.
Co najważniejsze, proszę go nie krytykować ani nie poprawiać.
Niech pan pamięta.
Wchodzi Przywódca!
Siądźcie.
To prawda, że pan nie pije?
Tak, przykro mi. Chętnie jednak panu naleję.
Gdy nasze kraje się zjednoczą, chętnie napiję się razem z panem.
Zuchwałości panu nie brakuje.
A zatem.
Porozmawiajmy otwarcie.
Reklamy, które pan proponuje...
Ile przyniosłyby Republice?
600 tysięcy płatne z góry i łącznie jeszcze pięć milionów.
Jednak w zależności od decyzji, kwota może być znacznie większa.
Łatwo będzie ją podjąć.
Słucham dalej.
Większe zarobki zapewniłaby współpraca z koncernami.
Produkty z Południa byłyby fotografowane na terenie Republiki.
Potrzebowalibyśmy też pozwolenia na zrobienie rozeznania.
Jeśli znajdziemy dobre lokalizacje, a reklamy zaczną powstawać,
szacujemy, że w ciągu pięciu lat zarobilibyście 12 milionów.
Ale to zaledwie początek.
Pan Park ma również pomysły niezwiązane z reklamami.
Jeśli Przywódca pozwoli, otworzylibyśmy naszą torbę.
Hotel na górze Geumgang.
Budowa pochłonęłaby 13 milionów, Jednak mógłbym je zdobyć.
Wszelkie zyski trafiałyby do kieszeni Republiki.
Towarzyszu Ri.
Tak, Przywódco?
Podpisz umowę.
Tak jest.
Zabytek z Koryo.
Proszę ustalić warunki i sprzedać go na Południu.
Tak jest. Utarguję jak najlepszą cenę.
Reklamy wyrobów z Południa zaczną wkrótce powstawać na Północy.
Agencja reklamowa podpisała właśnie umowę z Koreą Północną,
zapoczątkowując nową erę współpracy między państwami.
Oto reportaż prosto z Pekinu.
Podpisany dziś kontrakt będzie obowiązywał przez pięć lat.
Sesje odbędą się w kwietniu, czerwcu i wrześniu.
Koń trojański wjechał w samo serce Północy.
Nic tylko zarządzić atak.
Kim Jong-il oczekuje, że sprzedamy też eksponaty z muzeum Miohjang.
To 23 tysiące pozycji, sięgających I w. p.n.e.
Ich wartość szacuje się na półtora miliarda dolarów.
Tylko kto byłby skłonny wydać aż tyle na antyki?
Jeśli zaoferujemy im przychody z góry Geumgang,
na pewno weźmie je któraś spółka.
Te pozycje mogę upłynnić sam w Korei Południowej.
Z resztą... zaczekałbym do chwili wyboru reklamodawców.
Dziękuję.
"Góra Geumgang skrywa ducha Korei".
Nakręć tamto!
Reaktor w Jongbjon oficjalnie jest nieaktywny od ostatniej inspekcji.
Jeśli ustalicie, czy znów go uruchomiono,
powie nam to wiele o postępach w programie jądrowym.
Na razie udostępnili obiekty turystyczne.
Będę dalej sprzedawał antyki i szukał dojścia do reaktora.
Dotarcie do samego reaktora raczej graniczy z cudem.
Profesor Kim Jang-hyuk twierdzi, że jeśli zbliżycie się na 10 km,
jeden z jego ludzi przekaże wam trochę dokumentów.
Musimy tylko znaleźć przewodnika. Cierpliwości.
...zduszone przez reżim Kima...
Trwają poszukiwania współpracownika.
WILLA GURJONG
Każdy Koreańczyk chce odwiedzić góry Geumgang i Pektu.
Ale te widoki wkrótce zaczną się nudzić.
Mówię tylko, że niektóre marki mogą mieć zastrzeżenia.
Zatem gdzie chciałby pan nagrywać?
Proponuję Pektu, Geumgang, Pjongjang i Kaesong - w tej kolejności.
A na koniec moglibyśmy urządzić sesję w rejonie Jongbjon.
Zna pan tę piosenkę: "Azalie z Jongbjon"?
Na Południu też ją znają.
To niemożliwe.
Jongbjon to teren zastrzeżony. Nie ma tam wstępu.
Proszę pana, czy mógłbym na słówko?
To dość delikatna sprawa.
Przed przyjazdem rozmawiałem z pewnym archeologiem.
Nad rzeką Gurjong, pięć kilometrów od Jongbjon,
jest podobno kilka nieodkrytych grobowców.
A co mnie do tego?
Niech pan posłucha.
Takie znaleziska są rzadkie nawet na Południu.
Jeśli znajdziemy choć jeden, możemy zarobić nawet 30 milionów.
Chcę pan rozkradać naszą ziemię?
Chodzi o to...
Wie pan, że dyrektor Ri nie jest przekonany do handlu zabytkami.
Nie mogę z tym pójść do niego.
Ale pomyślałem, że pan mógłby mu o tym wspomnieć.
Nie musimy nagrywać w Jongbjon.
Ale to dobra okazja, by znaleźć ten grobowiec.
Skoro tak...
niech pan z tym idzie bezpośrednio do Przywódcy.
Po co załatwiać to przeze mnie?
Ależ pan oporny.
Co jeśli narobię mu nadziei, a potem nic nie znajdziemy?
Przecież mi tego nie wybaczy.
Sprawdzimy, czy grobowce istnieją, a gdy już ustalimy, gdzie są,
wtedy chodźmy do Przywódcy.
W zamian mógłby pana awansować.
A ja dostałbym swoją dolę.
Naprawdę jesteś kapitalistą do szpiku kości.
Skoro zaszliśmy tak daleko, spytam dyrektora, czy wpuści nas nad rzekę.
Lepiej: skoro to ja odpowiadam za bezpieczeństwo...
wydam taki rozkaz.
To rozumiem! Zdecydowany, jak na żołnierza przystało!
Zupełnie inna rozmowa, niż z dyrektorem Ri.
STRAGAN NAD RZEKĄ GURJONG, OKRĘG JONGBJON
Naprawdę sądzi pan, że są tu jakieś grobowce?
Proszę się dobrze rozejrzeć.
Niestety nie pomożemy, bo jedziemy na partyjną uroczystość.
Ale zostaną z panem towarzysze Ri oraz Kim.
To znak od Partii.
Dowodzi, że zdał pan pomyślnie wszelkie próby...
i naprawdę został jednym z nas.
Północni Koreańczycy to w istocie prosty lud.
Zaufanej osobie oddamy nawet spodnie.
Dziękuję bardzo!
Zaczekam tu, a pan niech idzie z towarzyszem Kimem.
Dobrze.
Ej, stać w szeregu!
- Ty podły gnojku! - Łapać go!
Ja wam dam, wy złodziejaszki!
Ja byłem pierwszy!
Oddawaj to, maluchu!
Niech pan lepiej nie patrzy.
Jak pan wie, naukowiec, który ma pański prezent,
jest pod stałą obserwacją i nie może opuścić terenu.
Zabiorę pana do niego pod osłoną nocy.
Na razie proszę grać na zwłokę.
Panie Park...
Kocham swoją ojczyznę.
Ale właśnie ta ojczyzna...
pod rządami Kimów coraz bardziej zmienia się w więzienie.
Nie rozumiem. Co pan opowiada?
I co to za jakiś strzeżony teren? Wcale nie gramy na zwłokę.
Trzeba znaleźć tamten grobowiec! Dalej, nie traćmy czasu!
- Panie Park. - Tak?
Przedstawię pana.
- Przywitaj się. - Dobry wieczór!
To pan Park Suk-jung.
A to - mój syn oraz moja żona.
Bardzo mi miło. Śliczna z pani kobieta!
Ile masz lat? Też masz ładną buzię. Wdałeś się w matkę!
Skoro jesteśmy w komplecie, siądźmy do stołu.
Pan Kim z nami nie je? Nie widziałem go cały wieczór.
I już raczej go pan nie zobaczy.
Od dziś będzie nadzorował nasz oddział we Władywostoku.
I wyjechałby tak bez pożegnania? Gdzie teraz jest?
Panie Park.
Projekt, który nadzorujemy...
to pierwszy przejaw...
współpracy między naszymi państwami od 40 lat.
Nie wiem, z czyich rozkazów działa towarzysz Kim.
Ale może to przekreślić całą dalszą współpracę.
A ja..
I my wszyscy, jesteśmy...
w skrajnym niebezpieczeństwie.
Od dziś nie wątpię już w pańskie intencje.
Będziemy realizować projekt dalej.
Ale proszę być szczególnie ostrożnym.
GRUDZIEŃ 1997, SEUL
Miesiąc przed wyprawą do Jongbjon, napotkaliśmy wybój.
Czy dyrektor wiedział, kim jestem?
Jeśli przymykał na to oko,
nie wolno nam było zerwać umowy zawartej z Północą.
Trudno powiedzieć.
Demokrata Kim Dae-jung utrzymuje się na czele stawki,
ale wygląda na to, że Lee Hoi-Chang depcze mu po piętach.
Zapoznajmy się z najnowszymi sondażami.
Kim prowadzi z 32.1% głosów, Lee ma ich 29.8%.
Różnica wynosi zaledwie 2.3%,
więc zapowiada się iście zażarta bitwa.
Jeśli wierzyć zeznaniom profesora Kima oraz innym danym wywiadu,
wysłali broń chemiczną do Pakistanu i wytwarzają bomby uranowe.
Trzeba się śpieszyć.
Tylko... czym właściwie są te "inne dane wywiadu"?
Długo mamy bazować na domysłach?
Proszę ustalić coś konkretnego.
Przepraszam.
I na razie proszę się tym nie dzielić z CIA.
Nie ma powodu robić zamieszania tuż przed wyborami.
To raport służb wewnętrznych.
PLAN ROZWIĄZANIA SŁUŻBY WYWIADOWCZEJ
Nasze obawy zaczynają się spełniać.
Hak-seong.
To może oznaczać nasz koniec.
Nowy rząd zwolni mnie, pana i całą resztę wywiadu.
Skontaktujcie się z Północą. Czas się kończy.
Próbowałem już różnych kanałów, ale rozpoznanie osobowe zawiodło.
Mamy sprawdzonego łącznika. Czarną Wenus.
Dużo nas już kosztował.
Proszę pana, mam obowiązek doprowadzić tę operację do końca.
Mniejsza o operację! Wypełnijcie rozkaz!
- Kto go wydał? - Wasz naród!
I jego obywatele!
Proszę pana.
Ale najpierw musimy wygrać te wybory.
Nie możemy stać i czekać, aż rozbiją cały nasz oddział.
Szefie.
Nic z tego nie rozumiem.
List od rządzącej partii?
Przekażecie go tylko.
Koperta jest zabezpieczona, więc dostarczcie ją do celu nieotwartą.
Północni uważają mnie za przedsiębiorcę.
Jeśli wręczę im taki list, zaczną mnie podejrzewać.
To może przekreślić całą operację.
Niekoniecznie.
Przedsiębiorcy i politycy stale sobie pomagają.
Za dwa tygodnie wybory.
Musicie mieć swój wkład.
Będę mówił szczerze. Przypominają mi się poprzednie wybory.
List od partii rządzącej zaszkodzi opozycji.
Pozwolisz więc, by Kim Dae-jung został prezydentem?
Oddasz ojczyznę w ręce komuchów?
Nie, tylko...
to ingerencja w wybory.
Służba Wywiadowcza trzymała Kim Dae-junga pod lupą od 37 lat.
Głosi niebezpieczną ideologię!
Jeśli wygra, Północ zatańczy z radości, prawda?
Tak.
Akta wskazują...
że jego wygrana może doprowadzić do całkowitej aneksji Południa.
Jest nawet groźniejszy od głowic jądrowych, prawda?
Szefie. To prawda, że interes ma nieco pod górkę.
Ale początki zawsze są bolesne.
Jeśli pociągniemy to jeszcze przez pięć lat,
poznamy nie tylko ich program jądrowy, ale wszystkie ich plany.
- Dlaczego... - Wypełnijcie rozkaz!
Majorze.
Nikt wam nie płaci za myślenie.
To zostawcie nam.
I tym razem... macie nam zaufać.
PEKIN, DZIEWIĘĆ DNI PRZED WYBORAMI
Ósmy grudnia 1997.
Dyrektor Ri dostał list trzy dni temu.
Członkowie partii rządzącej przyjechali do hotelu Millenium
i są w nim od przedwczoraj.
ZMARŁ OJCIEC KIEROWNIKA SŁUŻBY
Mnie zawezwano do ojczyzny.
Muszę ustalić, w jaki sposób mam zmienić przebieg wyborów.
Słucham?
Pan dyrektor! Stoję przed drzwiami. Mógłbym na chwilę?
Jadę do hotelu, ale zaraz mam tam spotkanie.
Przyniosłem panu folder.
Wzór reklamy od jednej firmy.
Tej o powrocie do rodzinnego miasta.
Wezmę go, ale od razu pójdę na spotkanie.
W porządku, zaczekam na pana w pokoju.
Kazał tu zaczekać.
Który pokój miał na myśli?
Gdzie pan Park?
Czeka na pana w pokoju.
Nikt nie ma tam wstępu. Przypilnujcie go.
Panie Park?
Co jest? Gdzie pan dyrektor?
Dotrzymamy panu towarzystwa. Chcemy o coś spytać.
Naprawdę? To siadajcie. No, rozgośćcie się.
Pan dyrektor!
Co tak trudno się z panem spotkać? Chyba mnie pan nie unika?
Skąd, niech pan nie żartuje.
Gonią mnie obowiązki.
- Zjemy później kolację? - Tak!
Proszę rzucić okiem na projekt.
Opowieść o tym, jak starzec wraca w rodzinne strony.
Do widzenia.
Numer 64 w drodze. Na miejsca.
- Kongresmen Park. - Kongresmen Yoo.
Dyrektor Choi, Narodowa Służba Wywiadowcza.
Miło nam.
Doszliśmy do wniosku, że emitowane na tydzień przed wyborami
materiały oczerniające Kim Dae-junga nie przyniosą dostatecznego efektu.
Co zatem proponujecie?
Proponowałbym akcję militarną, jak przed tamtymi wyborami.
Tym razem nie wystarczy parę strzałów.
Musimy naprawdę zachwiać całym narodem.
"Bezpieczeństwo jest najważniejsze. Nie mogę zagłosować na Kima".
Albo coś podobnego.
PLAN STORPEDOWANIA KIM DAE-JUNGA
Zatem pozostaje nam sięgnąć po broń jądrową.
To ważne spotkanie, proszę bez żartów.
Chwileczkę.
Czy Północ istotnie nią dysponuje?
A co to zmienia?
Grunt by wasi obywatele myśleli tak w dzień wyborów.
To chyba wystarczy.
Świetnie! Manewry piechoty lub ruchy okrętów na Morzu Wschodnim...
to już nikogo nie rusza. Ludzie zdążyli przywyknąć.
Wystarczy. Nie posiadamy takiej władzy.
Ależ niech pan nie udaje.
To spotkanie przedstawicieli Północy i Południa.
Powiedzcie nam, co zamierzacie.
Wtrącę się, jeśli można.
Chyba wygłosili już panowie swoje zdanie.
Moglibyśmy omówić kwestie praktyczne na osobności?
Dobrze. Wyjdźmy na papierosa.
Będę mówił otwarcie.
Nasz rząd jest wielce drażliwy na punkcie broni jądrowej.
Jeśli okaże się, że Północ ma głowice,
notowania partii ucierpią, gdyż temu nie zapobiegła.
Proponuję ostrzał.
Poprzez "ostrzał”...
ma pan na myśli taką prowokację, jak poprzednio?
Otóż właśnie nie jak poprzednio.
To była próba generalna, a czas na przedstawienie.
Przy dawnej linii granicznej na Morzu Wschodnim leży pięć wysp.
Urządziłbym tam pokaz na miarę prawdziwej wojny.
Zapomina się pan.
Pewnych granic nie wolno przekraczać.
Reklamy ociepliły relacje między naszymi krajami.
Jeśli ostrzelamy tamte wyspy, wszelka współpraca...
zostanie zawieszona do odwołania. Nie zna pan umiaru.
Dobrze.
To męczące, tłumaczyć coś osobie z drugiej strony barykady.
Północ i Południe traktowały się ozięble od przeszło 40 lat.
Co zmieni lekkie ochłodzenie,
gdy od dawna i tak wszystko jest skute lodem?
Dyrektorze, i tak postąpimy zgodnie z wolą Partii.
Zaczekajmy na jej odpowiedź.
W gruncie rzeczy, przekazanie naszej oferty to wasz obowiązek.
Spytajcie Partię, a my, w uznaniu zasług Północy,
tym razem zapłacimy wam nie w mące, a w amerykańskich dolarach.
Cóż za gest!
Dyrektorze?
Wyślę prośbę bezpośrednio do biura w Pjongjangu.
Ale zimno na dworze. Porozmawiali sobie panowie?
Zatem...
rozmawiałem z wysłannikiem z Północy.
Twierdził, że tam także nie chcą Kim Dae-junga.
Wysłannikiem z Północy? Obaj siedzimy tutaj. O kim mowa?
Partii również trudno pertraktować z południową starą gwardią.
Rząd Południa wielokrotnie zarzucał Kim Dae-jungowi bycie komunistą.
PÓŁNOC NIE CHCE?
Wielu obywateli jest podobnego zdania.
Jeśli wygra,
może zacząć tępić komunizm, by zmienić tę opinię.
Towarzyszu, licz się ze słowami.
To prawda. Korea Północna potrzebuje wroga, by przetrwać.
Jeśli jej zwolennik wygra wybory... wytrąci jej szabelkę.
A zatem.
Wydaje się, że wszyscy na tym skorzystamy.
Towarzyszu!
Poza tym Kim Dae-jung jest wyższy.
Nasz "Wielki Przywódca" musiałby patrzeć w górę.
To się przecież nie godzi.
Jong Moo-taek, Wydział Bezpieczeństwa.
Partia wyraża zgodę.
Rozkazujemy zaopatrzyć się w amunicję za 400 tysięcy dolarów.
Tak też się stanie, towarzyszu.
Mamy zgodę Partii.
Brawo! Świetna robota, dyrektorze!
Znakomita! Ocaleni przez Północ!
Po czymś takim ich zmiażdżymy!
Niech żyje Południe!
Niech żyje Kim Jong-il!
Wiem, że się narażam, ale to nagła sytuacja.
I wiedząc to, mimo wszystko byliście skłonni zaryzykować?
Szefie.
Komunizm namieszał przywódcom Północy w głowach, zgadza się?
To niepodważalna prawda.
A Kim Dae-jung nie może zostać prezydentem,
bo w pana oczach także jest komunistą.
To rzeczy oczywiste.
Dlaczego zatem słyszę, że Północ też nie chce jego wygranej?
Komuniści nie chcą zwycięstwa kolegi?
- Macie tam pluskwę? - Nie odpowiedział pan.
Dlaczego komuniści są przeciwko swojemu?
Rozumiem was.
Od dawna byliście rozdarci pomiędzy dwoma ustrojami.
Dosyć.
Uciszacie przełożonego?
Musicie nieco podrosnąć.
Poszerzcie swoje horyzonty, to może kiedyś zrozumiecie, o czym mowa.
Kwestie polityki są często niepojęte dla przeciętnych ludzi.
Starczy tych bzdur!
Choć raz bądźmy szczerzy.
Pańska grupa zawsze potrzebuje wroga.
Kreujecie go więc, by trzymać ludzi w strachu, a siebie - u władzy!
Że co?!
Chcę...
zatrzymać Kim Dae-junga dla dobra obywateli!
Czy służba wobec obywateli i wobec władzy to to samo?
Kładłem dotąd na szali swoje życie i dobro mojej rodziny.
Robiłem to w służbie ojczyzny.
By doprowadzić misję do końca.
Błagam.
Błagam o wsparcie.
Park Suk-jong...
Mieliście przeniknąć w szeregi komuchów.
Ale oni wniknęli w was.
Słuchajcie, majorze.
Czarna Wenus!
Na przykładzie Pekinu, stwierdził pan kiedyś...
że po reformach w Chinach wiele się zmieniło.
Nowa polityka zrodziła także wiele problemów.
Ale wciąż warto było spróbować, prawda?
Dyrektorze.
Nie zależało panu tylko na pieniądzach, ale i na tym,
by Północ nauczyła się czegoś od Południa, prawda? Dobrze myślę?
Właśnie.
Z pewnością też już pan to widział.
Trzy miliony moich rodaków umierają z głodu i zimna.
Dzieci, które nie zrobiły nawet pierwszego kroku...
wymiotują krwią i giną, lub...
są sprzedawane po dziesięć dolarów.
Dlaczego mi pan ufa?
Ponieważ nie mam innego wyjścia.
Ale jest już za późno.
Wojska zaczęły wymarsz.
Nie.
Możemy zrobić coś jeszcze.
Dyrektorze.
Słowo "współpraca" nie ogranicza się do interesów.
Oznacza też... wzajemną pomoc.
Czy byłby pan skłonny...
w czymś mi pomóc?
Co oni by beze mnie zrobili.
Co wybory proszą mnie, bym coś ostrzelał, odpalił jakiś pocisk...
Cóż począć? Rodakom trzeba pomagać.
Nieprawdaż, panie Park?
Moim zdaniem nie pomaga pan, tylko daje się wykorzystywać.
Panie Park.
Ludzkie istoty...
są zadziwiające.
Zaczynają mówić po kilku miesiącach,
lecz kilkadziesiąt lat później nadal nie umieją milczeć.
Nawet by ocalić życie.
Doceniam pańską troskę. Żegnam.
Mam na myśli to, że jeśli prowokacja dojdzie do skutku,
będzie to koniec zarówno reklam, jak i dalszego handlu antykami.
Dawniej miałem pana za bystrego,
jednak dziś widzę, że pana przeceniałem.
Przystaję na ich prośbę jako oddany rodak.
Z jakiej racji nasz układ miałby ucierpieć?
Gdyż... co się stanie, jeśli wybory nie pójdą po pańskiej myśli?
Jeśli Kim Dae-jung zostanie wybrany mimo prowokacji?
Przywódco.
Te obawy nie są bezpodstawne.
Wywiad sugeruje, że obywatele Południa robią się nieufni.
Zwłaszcza po wydarzeniach w Panmundżom.
Jeśli zatem kolejna prowokacja spotka się z krytyką,
a Kim Dae-jung wygra wybory...
nasza umowa może zostać zerwana.
Uniemożliwi nam to także dalszą sprzedaż antyków.
Wejść!
Szef sekcji Jong?
Pułkownik Jong Moo-taek!
Wszystko słyszeliście. Proszę o opinię.
Cofając wydany dekret, narazimy się na kpiny ze strony wroga.
Ktokolwiek ma inne zdanie,
jest podłym oszczercą oraz sługusem kapitalizmu.
Jeśli przez szefa Jonga przemawia lojalność,
nie podważam jego słów. Jednak wątpię,
by każdy w Służbie Bezpieczeństwa kierował się lojalnością.
Co to niby znaczy?
Obiecano panu, że Południe zapłaci w podzięce kwotę 3.6 min dolarów.
Lecz ta miała pierwotnie wynosić cztery miliony.
Gdzie pana zdaniem podziała się reszta?
Ktoś spośród moich towarzyszy
dogadał się z wrogiem i spiskuje przeciwko mnie?!
Zdradzieckie kanalie!
Wiedzieliście o tym?
Nie jesteśmy pewni.
Nie jesteście? Czyli to niewykluczone?
Przepraszam to... niedopatrzenie naszych służb.
Państwo zyskało wiele dzięki błyskotliwym decyzjom Przywódcy.
Zyski z reklam i turystyki, promocję naszych pomników przyrody.
Ale nade wszystko pokazał pan całemu światu...
jak wspaniałomyślnie wyciąga dłoń do sąsiadów.
Ale teraz...
jeśli zatwierdzi pan tę akcję przed wyborami, wszystko przepadnie.
Czy dla czterech milionów jest pan skłonny stracić kilkaset?
Ri Myong-un.
To wprost nie do przyjęcia!
Zbadaj sprawę zbrojnej akcji.
Twoje śledztwo ma wyplenić wszelkich reakcjonistów!
Zgodnie z rozkazem!
Niniejszym...
unieważniam wszelkie umowy z politykami Południa.
Łącznie z tą.
Już raz pokazaliśmy,
że w razie potrzeby możemy wpłynąć na ich wybory.
Posterunek pierwszy, bez zmian.
KWATERA WYWIADU
Żadnych ruchów po północnej stronie.
Sprawdziliście dokładnie?
Cały obszar od linii demarkacyjnej aż po 38. równoleżnik!
Szefie.
Śledziłem swój cel, aż wsiadł do samolotu z Pekinu do Pjongjangu.
Co...?
Niech go. Niech go!
Kim Dae-jung prowadzi w Gwangju, Daejeon oraz Gyeonggi,
podczas gdy Lee Hoi-Chang - w Ulsan.
Tak prezentują się obecne sondaże z poszczególnych rejonów.
Będziemy donosić o postępach.
KTO ZOSTANIE PREZYDENTEM?
WYBRANY
Po raz pierwszy od 50 lat, partia rządząca ustępuje miejsca opozycji.
Gorliwy zwolennik współpracy międzynarodowej,
Kim zamierza podwoić wysiłki O pokojowe zjednoczenie Korei.
Szanowni rodacy, dziękuję wam z całego serca.
Cały świat śledził nasze wybory,
by ujrzeć, jak naród koreański postąpi w obliczu obecnego kryzysu.
Zamierzam mianować nowych wysłanników na Północ
oraz wznowić rozmowy mające na celu ponowne zjednoczenie Korei.
Jeśli to możliwe,
chciałbym także spotkać się z samym Kim Jong-Ilem.
Drodzy i szanowni obywatele.
Obiecuję dołożyć wszelkich starań, by rozpocząć nową erę dobrobytu
w dziejach Republiki Korei.
- Dzień dobry. - Witamy pana.
Od dawna zamierzałem panu wręczyć pewien prezent.
Jest dość skromny...
ale chciałbym, by go pan przyjął.
CZŁOWIEK O ODWAŻNYM DUCHU
Gdy pan wróci, kiedy znów się spotkamy?
Przy okazji którejś reklamy.
Nic się nie zmieni.
Może panu nalać?
Tak, poproszę.
Za współpracę, która zmieni oblicze Korei.
Zdrowie!
Co do planu ataku na wyspy.
Czy znał go ktoś jeszcze?
Wliczając naszą trójkę i kongresmena Yoo, który był wtedy z nami...
- Pięć osób. - Kim jest piąta?
To nasz tajny agent działający w Pekinie.
Rozmowa nagrała się przypadkiem na jego podsłuch.
Czy można mu ufać?
Nie mam pewności.
Trzeba go uciszyć. Inaczej będziemy ugotowani.
Przemilczcie program jądrowy, by nie kłopotać prezydenta.
Podkreślcie, ile razy agent latał na Północ bez rozkazu z centrali.
Podepniemy to pod zdradę.
Pod zdradę?
Kręcenie reklam sponsoruje firma "S"?
- Tak. - Zatem...
udajmy, że to donos od konkurencji.
Jakiejś innej firmy, która ma zatarg z reklamodawcą.
Poczta!
RAPORT O SZPIEGACH
Najczęściej wymieniany w raporcie agent Czarna Wenus
podawał się za pracownika branży reklamowej.
Odwiedzał potajemnie Koreę Północną i zdradzał tajemnice państwowe.
O jego dokonaniach świadczy fakt,
że był zapraszany na prywatne audiencje z samym Kim Jong-Ilem.
Pan dyrektor!
UJAWNIONO RAPORT
Czarna Wenus.
Czy rozumiesz, co to znaczy?
Wrogi szpieg oszukał nas...
i spotkał się z głową naszego państwa.
To niczego nie zmienia.
Doprawdy?
Ty prostaku.
Ostrzegałem cię.
- Wszystko wytłumaczę. - Obejdzie się.
Obaj pracowaliśmy na rzecz ojczyzny.
To nic osobistego.
Zdradź ich, a obiecuję...
ochronić ciebie i twoją rodzinę.
Masz tylko jedną ojczyznę.
Tak samo jak ja.
Ale proszę, byś ochronił moich bliskich.
Południe mnie zadziwia.
Jak agencja wywiadowcza mogła wsypać własnych ludzi?
Za nic tego nie zrozumiem.
Partia jeszcze nie wie, ale dowie się za jakąś godzinę.
Z tym paszportem możesz się wydostać z Pjongjangu.
Potem uciekaj za granicę.
A co się stanie z tobą?
Studiowałem waszą ekonomię...
i tylko ja mogę nadzorować zakup obcych walut.
Zatem...
chyba mnie nie zabiją.
Wiej.
Dokumenty.
Dokument, proszę.
Przepraszam najmocniej. Miłego wieczoru.
Obyśmy jeszcze się spotkali.
Daliśmy sobie słowo.
Zamierzam go dotrzymać.
Jeśli los zechce...
kiedyś tak się stanie.
Po tamtym dniu,
w Pekinie już nigdy nie widziano nikogo z otoczenia dyrektora Riego.
Towarzyszu Ri Myong-un, Partia cię wzywa.
Trzy lata temu spotkałem tu Riego po raz pierwszy.
Człowieka wierzącego, że Północ musi się zmienić.
Czy jeszcze kiedyś tu wróci?
Nie wiem nawet, czy jego rodzina przeżyła.
Prokurator powołał komisję śledczą,
która zbada kulisy prowokacji "Północny wiatr".
Zajście z 1996 roku uznano za próbę wpłynięcia na wyborców.
W kręgu podejrzanych znaleźli się czołowi politycy ówczesnego rządu.
Wewnętrzne śledztwo w Narodowej Służbie Wywiadowczej wskazuje,
że za zaplanowanie operacji odpowiadał zespół dyrektora "L".
Zaczęto znów pojednywać rodziny,
a wywiad - przetworzono w inną organizację.
Po co... właściwie zostałem szpiegiem?
O co walczyłem przez cały ten czas?
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ W SZANGHAJU
Pierwszy raz w reklamie południowego produktu wystąpi obywatelka Północy.
Cały świat zastanawia się, czy wydarzenie to
pomoże znów ocieplić stosunki między państwami.
Patrz, Lee Hyori.
Trochę mniejsza na żywo, co?
Szkoda, że nie przywitałem się przed zdjęciami.
Przestań, ile ty masz lat?
Dziesięć lat pracowaliśmy na tę chwilę.
Jak się pani czuje?
Czy znała pani Cho Myung-ae?
Co powie modelka reprezentująca Koreę Południową?
To pani Cho Myung-ae z Północy.
A to - Lee Hyori z Południa. Poznajcie się.
- Ile masz lat? - W tym roku kończę 25.
To mogę być twoją starszą siostrą.
- Były kłopoty na granicy? - Żadnych.
- Podajcie sobie ręce. - Miło mi.
W czerwcu 2010 roku, Czarna Wenus
został aresztowany pod zarzutem zdrady stanu i współpracy z Północą.
Udowodniono mu wszystkie czyny wymienione w definicji zdrady,
w tym szpiegostwo, przekraczanie granicy oraz konszachty z wrogiem.
Zwolniono go po sześciu latach w maju 2016.
Dwa lata później, przywódcy obu Korei zasiedli do rozmów
pierwszy raz po 11-letniej przerwie.
Wersja polska: platforma nc+ Tekst. Piotr Kacprzak